Genel

Bu Utanç Hepimizin

Veysel Tepeli/Düşünce Mektebi

Gündemle ilgili, siyasetle ilgili yazacak onca şey vardı ki hangisini yazayım diye düşünürken 5 yaşındaki kız çocuğunun tecavüz edilerek öldürülmesini okudum.

Her şey uçtu gitti.

Söz anlamını yitirdi.

1 değil, 3 değil, 100 değil; bu kaçıncı çocuk tecavüzü ve çocuk cinayeti.

Bu kaçıncı vahşet, bu kaçıncı cani?

Sosyal medyada herkes idam istiyor.

Hangi birine yetişeceksin?

Kabul edelim artık, toplum olarak kokuşmuş bir bataklığa döndük ve bu bataklık sapık üretiyor.

Eğitim sistemimizin, dünya görüşümüzün, toplumsal ilişkilerimizin hatta dini yaşantımızın (İslam’ın kendisi değil) iflas ettiğinin resmidir bu.

Sorumluluğu devlete ve siyasilere atmakla bu vebalden kurtulamayız.

Yetkililer kadar biz 80 milyonun da öyle veya böyle sorumluluğu var bu işte.

İslami vakıf ve derneklerin külahı önüne koyup “nerede hata yaptık, neyi eksik yaptık/yapıyoruz?” diye düşünmesi gerek.

Tamam, ilkokul çocuklarını yarı çıplak vaziyette sahnelerde/stadyumlarda teşhir eden; TV kanallarında sapkınlığı, cinselliği oluk oluk akıtanlar bu dernek ve vakıflarımız değil elbet. Ama bu pisliği engellemek için de sızlanmaktan başka bir şey de yapmadılar.

150 yıldır ilerlemek, medenileşmek için batıya entegre olup batı gibi soyunmak, batı gibi içki içmek gerektiğine inanan hastalıklı ve köle ruhlu insanlara meydanı boş bıraktığımız için biz suçluyuz.

Bir avuç i..e, o…pu göğsünü gere gere meydanlarda haykırırken kendi hanımının ve kızının tesettürü için ağzını açmaktan korkan bizler, bu kokuşmuşluktan sorumluyuz.

Hiç kimse, film ve dizilerdeki sapkınlıktan, çarpık ilişkilerden, aileyi hedef alan mesajlardan şikayet etmesin; o film ve dizileri izleyerek prim yaptıran, para kazandıran biziz.

Biz izlemedikten sonra hangi film ayakta kalır hangi dizi kötü mesajını yayabilir..!

Karşıdaki komşumuzla bile ilişkilerini kesen, kendini dört duvarı arasına/zindanına hapseden, komşunun çocuğunu görünce hal hatır sormayan, yanlış yaptığında uyarmayan bizler; çocukları kendi ellerimizle sapıkların kucağına atmıyor muyuz..?

Çok değil, daha 15-20 yıl öncesine kadar çocukların gece geç saatlere kadar özgürce sokaklarda oynadığı bir ülke değil miydik?

Efendim süper güçlerin elindekine eşdeğer İHA/SİHA’larımız varmış. Dünyanın en büyük havalimanı bizdeymiş. Büyüme oranımız şuymuş, kişi başına düşen gelir şu kadar artmış mış mış mış…

Bu ülkenin sokaklarında çocuklar korkusuzca ve özgürce koşup oynayamıyorsa dünyanın süper gücü olsan ne yazar..!

Maddiyatı maneviyattan üstün gören toplumlar huzuru, barışı görebilir mi?

Çocuklarımız evlerinde bile güvende değiller. Ebeveynlerinin yakın akrabalarının yaptıklarını yazmak bile insana utanç veriyor.

Çocuklar tecavüze uğramaya, öldürülmeye, taciz edilmeye devam ediyor.

Onları koruyacak biz büyükler ya çaresiz ya da duyarsızız.

Kimse suçu başkasına atmasın; hepimiz suçluyuz.

Acziyetimi itiraf ediyorum. Allah’tan gereğini niyaz ediyorum.

Daha Fazla

İktibas Çizgisi

İktibas Çizgisi Yönetici

İlgili Makaleler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

İlginizi Çekebilir

Kapalı