Biri onları yok saydığında, orada olduklarını göstermeye çalışmazlar. Bir kem sözle karşılaştıklarında cevabını aynı lisanla vermek için uğraşmazlar. Her söylenene bir karşılık yetiştirme ihtirasına düşmezler. Kimseyi kırmaz, her kırılanla kırılırlar. İyilikle ilişkileri o kadar tabiidir ki, dikkatimizi dahi çekmezler. Yüksek sesle konuşmaz, kimseye ayar vermezler. Güzeldirler, güzelliği kendilerinden bilmezler. Dünyada türlü çeşit kargaşa olur, yan gözle dönüp bakmazlar. Herkesin ganimet derdine düştüğü yerde, ellerini uzatmazlar. Ayıbın aşikar kılındığı hiçbir vakte gözlerini açmazlar. Herkes her şeyi bilirken onlar acziyet hırkasını hiç çıkarmazlar. Bildiklerini satmazlar, havasını atmazlar, tafrasını yapmazlar. Hayır işlediklerinde sessizce işler, pazara çıkarmazlar. Görünür olmak gibi bir kaygıları yoktur, alkış için kırk çeşit takla atmazlar. Küçük adımlarla yürürler ama hiç oturmazlar. Büyük oynayıp tez yorulmaktansa, soluklarını uzun tutup mesafe alırlar. Önemli kişi olmak değildir dertleri ama önemli işlerin ucundan tutar, hiç bırakmazlar. Kendilerini değil, yaptıklarının hayata kattıklarını önemserler. Karınca gibi çalışır, ilmek ilmek örer ama hiçbir işi yarım bırakmazlar. Sözlerinde sebat eder, hiç kimseyi yarı yolda komazlar. Sabrın tesbihini çeker, başlarına gelenden şikayet etmezler. Hatayı kendilerinden bilir, başkalarını mahkum etmezler. İnsan olmaya yetecek kadar öğrenir, daha fazlasına tevessül etmezler. Bildikleri kadarını tutar, tutamayacaklarına heveslenmezler. Malumat biriktirmez, kuru bilginin hamallığını yapmazlar. Her kötünün bir iyi yanını bulur, muhabbetlerinden kimseyi mahrum etmezler. Kimseyi hor görmez, bir küçük tebessümü hiç kimseden esirgemezler. Tecessüs peşinde değillerdir, kendi pisliklerinin üstünü başkalarının günahlarıyla örtmeye çalışmazlar. Kendi yanlışlarının muhasebesinden kaçmaz, boylarının ölçüsünü unutmazlar. Geçmişlerinden utanmaz, geleceklerinden umudu hiç kesmezler. Hiç kimsenin hayalleriyle eğlenmez, dalga geçmezler. Bir gün öleceklerini daima hatırlarında tuttukları gibi, bir uzun imtihanı yaşıyor olduklarını da akıllarından çıkarmazlar. Kalabalıkların içine girer ama orada kaybolmazlar. Asıl tenhada kendilerini bulur, hiç sıkılmazlar. İstikameti doğru tutmaya gayret eder, yan yollara sapmazlar. Hatasız değildirler elbet ama hatada ısrar etmezler. Saptırıcıların şerrinden dosdoğru yolun sahibine sığınmaktan hiç vazgeçmezler. Ayakları kaydığında tutunacakları sağlam kulpu nerede bulacaklarını bilirler. Niyaz ettiklerinde muhtaç olduklarını bilir, yöneldiklerinde bakışlarını geride bırakmazlar. Bir insan onlara döndüğünde ona bütün gönülleriyle dönerler. Sırtını bir dağa dayar gibi güvenebilirsin onlara, boşa çıkarmazlar. Ne zaman kapılarını çalsan açarlar, ne zaman çağırsan koşarlar. Selam verdiğinde misliyle alırlar. Hesap yapmazlar, karşılık beklemezler, çünkü varlıklarını da, verdiklerini de kendilerinden bilmezler. Önemli şahsiyet denince hiç kimse onları saymaz, hiç kimse onlara madalya takmaz, hiç kimse onlara şilt vermez. İsimleri sokaklara, meydanlara, okullara, viyadüklere verilmez. Haklarında kitap yazılmaz, film yapılmaz, arkalarından anma programları düzenlenmez. Böyle insanlar küçük bir hayat yaşıyormuş gibi görünen büyük insanlardır. Onlar her hallerinden razı, sükûn sahibi, hayata kattıkları bereketi derinlerde olan insanlardır. Onlar görünmez kahramanlardır. Dünya hayatının en güçlü, en zengin, en engin insanları onlardır. Selam olsun her birine…
