Ne yapıyorsun diyor? Çalışıyorum diyor. Kapitalist düzenin kilit cümlesidir çalışıyorum cümlesi. Ne yapıyorsun cümlesine filan arkadaşlardaydık, sohbet ettik, güzel bir gündü gibi karşılıklar yok artık. Çalışıyorum deniliyor. Herkes çalışıyor. Büyük küçük herkes. Genç yaşlı çalışıyor. Kadın erkek fark etmiyor çalışıyor. Evet, herkes çalışıyor ama kimsede huzur yok. Kimsede gönül rahatlığı yok. Kimse mutmain değil. Ama herkes çalışıyor. Hatta çok çalışıyor bazıları. Yırtınırcasına çalışıyor. Çatlarcasına çalışıyor. Patlarcasına çalışıyor. Çalışmasa ölecek gibi oluyor bazıları. Hatta çalışmadığı için ölenler bile var!
Soru şu; bu kadar çalışan var da dünya neden hâlâ bayındır değil. Bu kadar çalışan var da neden dünyanın muhtelif yerlerinde halen silahlar ve bombalar patlıyor. Öyle ya herkes çalıştığına göre dünya şuan çoktan kurtulmalıydı. Her şey düzgün, herkes mesut olmalı değil miydi! Bu kadar çalışan var da dünyanın muhtelif yerlerinde neden halen insanlar çatışmalarda ölüyor. Bu kadar çalışan var da neden halen dünyada aç yatan insanlar mevcut. Neden ülkemizde yoksulluk diz boyu!
Kapitalist düzende maddi ihtiyaçlar hiç bitmiyor. Aldıkça artıyor. İnsanlar bu benim ihtiyacım mı diye düşünmüyor. Yekten ihtiyaç olarak görüyor. Kapitalist düzen hep maddi ihtiyaçlar icat ediyor. Hep çalışacaksın diye dayatan kapitalist düzen aynı zamanda hep alacaksın diye dayatıyor. Fertler diğer fertlere bakarak çalışıyor fertler diğer fertlere bakarak alıyor. Filanın sekiz tane ayakkabısı var benim de olmalı. Filanın on tane elbisesi var benim de olmalı. Filan falan markadan giyiniyor ben de o markadan giyinmeliyim. Filan şunu yiyor ben de yemeliyim. Kapitalist düzen yiyecek içecek, giyecek ve her türlü eşyada belli markaları insanlara dayatıyor. İnsanlar da o belli markaları alarak sınıf atladığını sanıyor. İşin içine bir de bu sene bu modaymış inanışı girince almak için durmadan ama hiç durmadan çalışmak giriyor. Kapitalist düzende insanlar başkalarının aldıklarını kendileri de alabilmek için farkında olmadan bir yarış içine girip durmadan çalışıyor. Hem çalışmada bir yarış hem de almada bir yarış var. Almak maddi almaktır. Kapitalist düzen manevi hiçbir şey kabul etmiyor. Manevi olan yok hükmündedir kapitalist düzende. Her şey maddi.
Herkes çalışıyor herkes yapayalnız!
